Do this. Skip that.
Heikki Verdurme is niet alleen co-founder van Club Belgium, hij reisde met zijn fototoestel al de halve wereld rond. Hij proefde van casu marzu op Sardinië, kreeg kippenvel bij de zonsondergang in Zadar en blijft terugkeren naar London — de stad waar hij ooit wil wonen. ‘De energie van London is gewoonweg verslavend.’ Genoteerd aan de Picnik van Extremis, Heikki’s do’s en dont’s …. of Secrets from the Club. Do this. Skip that.
Waarom reis jij?
‘Om cultureel gevoed te worden. Ik word rustig van nieuwe indrukken en andere culturen. Zowel musea, landschappen als eetgewoontes. In de massa je toch kunnen distanciëren bij David van Michelangelo, de landschappen op de North Coast 500 in absolute stilte opnemen, proeven van een inktvis op de grill met een beetje olijfolie en zout erover. Dat maakt me gelukkig.’
Maakt reizen je empathischer?
‘Absoluut, door open te staan voor andere culturen en leefgewoonten leer je je eigen handelingen en denkwijzen in vraag stellen. Je probeert andere culturen te begrijpen zonder jouw overtuigingen en patronen op te dringen. Dat is reizen voor mij. En daarom ben ik ook zo’n fan van London. De schoonheid van de stad zit hem in die kosmopolitische mix, een unieke mengelmoes van allerlei culturen en roots overgoten met wat Britse eigenzinnigheid.’
Wat is het mooiste geluid dat je op reis ooit hoorde?
‘In Zadar (Kroatië) staat een geluidskunstwerk van Nikola Bašić. Het zet de inkomende golven via blaaspijpen om tot muziek. De klanken rollen door gaten in de marmeren tredes naar buiten. Het is een onwaarschijnlijk mooi werk om bij ondergaande zon te mogen beleven. Een soort oerklank van de zee.’
Wat is het vreemdste dat je ooit hebt gegeten op vakantie?
‘Cazu Marzu, een traditionele Sardijnse schapenkaas die levende maden van de kaasvlieg bevat. De maden transformeren de Pecorino kaas in een zachte romige delicatesse. Je schept de kaas op met pane carasau (traditioneel sardijns brood). Het vergt wel wat focus om je over dat madengekriebel te zetten.’
Welke plek bezoek je telkens opnieuw en waarom?
‘Londen. De energie van de stad, de constante aanvoer van interessante plekken, de gastronomie en de durf die London uitstraalt. Hier kan iedereen zijn wie hij of zij is. In de jaren ‘90 was de gastronomie in Engeland niet top, en dat is een understatement. Nu kan je op het hele Britse eiland immens lekker eten en Londen is daar het summum van. Ze zijn heel erg begaan met het “made in Britain” label, voeg daar de culturele mix bij en je krijgt Britse producten met een unieke identiteit.’
Als je één maand als local mocht leven, waar zou het zijn?
In welk land voel je je het meest thuis?
‘In Engeland. De grote verscheidenheid tussen de prachtige baaien in Cornwall waar surfers wachten op de volgende golf en de absolute pracht van Lake en Peak District met zijn erfgoedtuinen en bijhorende landhuizen. Maar ik ben net zo goed fan van het Noorden met zijn mijnwerkersverleden en het prachtige “Angel of the North” standbeeld als ode aan die mijnwerkers. En Maldon is sowieso het beste zout ter wereld. En dan is er natuurlijk Londen, ik hoop er ooit te kunnen wonen.’
Wat staat er hoog op je bucketlist?
‘De Wild Atlantic Way fietsen in Ierland. Met zijn 2.500 kilometer is het de langste uitgestippelde kustroute ter wereld. En dat in combinatie met die befaamde 4 seasons in one day … Of jezelf tegenkomen in natuurpracht en onderweg 100 keer doodgaan.’
Welke trend bekijk je met argwaan?
‘Snel snel een plek aandoen zonder er écht van te genieten. Een foto maken voor Instagram en meteen weer verder. Dat is zonde want zo neem je de tijd niet om die plek écht te laten doordringen en laat ze ook geen echte indruk na. Onlangs was ik op de kliffen van Moher en zag ik hoe een influencer 10 meter wandelde, wat foto’s maakte en terug vertrok. En dat terwijl er hooguit 500 meter verder prachtige, woeste landschappen opduiken. Haast en spoed is als je reist nergens goed voor.’
Wat is je favoriete herinnering die je niet op foto kon vastleggen?
‘Varen door de fjorden van Patagonië. Het is onmogelijk om die overweldigende schoonheid en sereniteit in een beeld te vatten. En misschien is dat ook goed.’
Wat is je favoriete plek in eigen land?
‘Sinds corona fiets ik samen met mijn zoon Vidar. Ondertussen ben ik met groot verschil “de trage groep” van ons twee geworden. Limburg heeft voor ons alles. Perfect voorzien op fietsers die houden van lekkere cappuccino’s en flat whites om hun coffeeride compleet te maken. En ondertussen passeer je ook nog wat culturele hoogvliegers. Reading between the lines, La Biomista of Studio Pieter Stockmans in C-mine doen mijn hart telkens weer sneller slaan! Het ideale excuus bovendien om even op de rem te staan en naar adem te happen.’
