The road less travelled… Passage du Gois

Wie naar Noirmoutier wil, heeft twee opties. De voorspelbare ietwat saaie brug die het vasteland met het eiland verbindt of die spannende Passage du Gois. Drie keer raden welk parcours wij verkiezen. Of the road less travelled… Passage du Gois.

Wanneer we op een mooie dag aan de vierkilometerslange Passage du Gois arriveren, twijfelen we. Wat ooit een weg was, is plots water. Zelfs onze Franse GPS weet het even niet meer. Gelukkig zijn ze in Le Relais du Gois, het restaurant dat uitkijkt over die natte vlakte, gewend om verdwaasde toeristen wat basiskennis bij te brengen.

Wachten op redding

We leren dat we geduld moeten oefenen en pas bij laagtij, als de passage zachtjes tevoorschijn komt, de oversteek kunnen aanvatten. Dat kan tweemaal per dag, anderhalf uur voor en na het laagtij. Wie zich verder waagt, moet zijn heil zoeken in een van de SOS-palen en daar geduldig wachten op redding. Iets wat behoorlijk vaak voorvalt. ‘Gek genoeg zijn het vooral de locals die zich laten vangen. Iedereen heeft een getijdentabel in zijn auto liggen, maar we zijn te zelfzeker. We menen dat we de zee meester kunnen.’

Welke brug?

Het blijkt de perfecte inleiding op l’île de Noirmoutier dat grossiert in eigenzinnigheid, fleur de sel, oesters en patatten. Hier (link ander artikel) lees je daar alles over! Dat Noirmoutier sinds 1971 via een brug met het moederland verbonden is, wil geen mens op het eiland weten. Bovendien wordt die brug bij onweer afgesloten en neemt elke trotse eilander bij voorkeur de Passage du Gois. En dat al zeker sinds 1701. Of hoe een weg een heel eiland kan typeren…