Hiken in de modder
Er bestaat een plek waar je uren wandelt zonder een mens te zien. Niet dat je het daarom per se uren volhoudt. Want in dit Verdronken Land van Saeftinghe ben je vooral aan het ploeteren om je een weg door de zuigende modder te wroeten. En die modder kent geen zwakke momenten. Soms lijk je de bovenhand te hebben, maar meestal is de modder aan zet en moet je je meerdere erkennen. De natuur wint immers altijd. Lijdzaam toezien dus hoe al je gewriemel je alleen maar dieper doet zakken en vuiler laat worden. Niet dat dat er nog toe doet, je eruit wrikken, liefst zonder je laars te verliezen, is het enige dat telt.
"Zonder goed vastzittende gummilaarzen ben je een vogel voor de kat "
Dit is het enige land ter wereld waar je zonder goed vastzittende gummilaarzen een vogel voor de kat bent. Deze unieke plek in dat verlaten mysterieus grensgebied tussen België en Nederland test zowel je mentale als je fysieke veerkracht. Kwestie van er achter te komen wat eerst breekt, je hoofd of je lijf. En tussendoor spot je er ook nog aparte planten. Van het smakelijke zeekraal tot het griezelige moederkoorn, in de middeleeuwen na de pest de grootste doodsoorzaak. De verwoestende schimmel groeide op roggearen waardoor het brood besmet raakte en hele dorpen uitstierven. Epidemische proporties dus. Het past wel in dit filmische landschap waar zowel de verhalen als de panorama’s groots en meeslepend zijn. Zelfs die massieve kerncentrale aan de horizon, het peper- en zoutvat genoemd, lijkt hier gek genoeg op zijn plaats.
In de late middeleeuwen floreerde de Heerlijkheid Saeftinghe op deze plek. Goed voor polders, dorpen en een heus kasteel tot stormvloeden zijn lot veranderden. De Tachtigjarige Oorlog gaf de genadeslag. Saeftinghe verdronk, de Westerschelde overwon en zo ontstond het grootste schorrengebied van Europa, 36 km². Een eindeloos brak oerlandschap waar het getij het voor het zeggen heeft. Bij vloed stroomt het water via de drie hoofdgeulen binnen, bij eb zakt het. Het leidt tot een doorkliefd landschap vol grote en kleine wateraders dat je voor je ogen ziet evolueren. Met een unieke mélange van zout Noordzeewater en zoet Scheldewater. Niet zout, niet zoet, maar iets tussenin of de perfecte Belgische compromis. Als je op het plankierpad of het ruige laarzenpad blijft, ontdek je een ministukje van dit gebied in je eentje. De intro voor brave beginners, voorzichtige karakters en modderhaters. Echt spectaculair wordt het niet, maar je geraakt wel gegarandeerd veilig en droog terug aan wal. Behalve bij springtij, dan is het wassende water niet te stoppen en zijn zelfs deze paden verboden terrein. De rest van het gebied is dan helemaal taboe.
Aansluiten bij een gids is de enige manier om écht diep het gebied in te trekken. Want dit verdronken land mag dan wel vlak ogen, het is doorspekt met diepe uitgeholde kloven. Soms behoorlijk breed, andere keren weer scherp en smal. Al kletsend wat flaneren is er niet bij, wie niet uit zijn doppen kijkt, gaat onverbiddelijk neer. En zelfs al let je echt goed op, dan nog is de kans groot dat je tegen de vlakte gaat. Gelukkig is die modder zacht, fluffy en afwasbaar. Bovendien is je gids ook voorzien van een haak om je indien nodig, met het nodige gewrik, uit die modder te peuteren.
"Het komt er op aan om lichtvoetig te zijn"
De droge schorren inwisselen voor die uitgesleten slijkerige slikgroeven is een glibberig huzarenstukje. De modder zuigt je genadeloos vast, het komt er dus op aan om snel en lichtvoetig te zijn. Elke aarzeling wordt afgestraft en wanneer ik voor de zoveelste keer tot aan mijn knieën in de modder zit vraag ik me af waarom ik in godsnaam wel een handtas maar geen wandelstok meezeul. Net voor ik onverbiddelijk nog maar eens plat ga, duikt er plots een immense boot aan de horizon op. Het lijkt wel alsof hij op het droge passeert. Een fata morgana of heb ik een hap moddersmurrie met moederkoren binnen?
Meer weten? Informeer je voor je het gebied wilt intrekken bij het bezoekerscentrum zodat je de getijdentabel kunt checken. Rond springtij is het gebied niet toegankelijk. Meermaals per maand worden er excursies georganiseerd. Hier alle info!
3x Fijn vlakbij het
Verdronken Land van Saeftinghe
Prosperpolder en Doel
Prosperpolder en Doel
Rondpiepen in de haven
Rondpiepen in de haven
fotografie: Karl Bruninx
